آشنایی که در خلوت چشمانت غریب است

X
تبلیغات
رایتل
آشنایی که در خلوت چشمانت غریب است
آشناترین غریبه
پنج‌شنبه 17 خرداد‌ماه سال 1386
و این است با هر کس همسفر شدن

بله آقا  ...ما ز یاران چشم یاری داشتیم

بنا بر قولی که روز حادثه به دوستان دادم اومدم تا به وعده خودم وفا کنم  و عکس ها رو بذارم . البته این عکس ها مربوط به شب گذشته یعنی ۳ روز بعد از حادثه دلخراش ۱۴ خرداد هستش.

 

توصیه میشه اونهایی که ناراحتی قلبی دارند و یا با دیدن جراحت

و زخم  حالشون بد میشه نگاه نکنند

 

البته این رو بگم که این عکس ها رو فقط چون قول داده بودم  و برای اینکه خاطره بشه اینجا گذاشتم  و هیچ نیت دیگه ایی ندارم و نخواهم داشت . فدای همتون

 

تا توانی در گریز از یار بد

یار بد بدتر بود از مار بد

مار بد تنها تو را از جان زند

و یار بد تو را از جان و ایمان زند

بنا بر درخواستی بسیاری مبنی بر برداشتن عکس ها

از گذاشتن عکس های سوختگی معذوریم.با تشکر

آشناترین غریبه

------------------------------------------------------------------

حالا نوبت شما شد

خوب این مطلب رو از نظرات در آوردم   . می خونیم تا ببینیم که چه طوریه

 آبجی ملس¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯*آبجی ملس

حالمان بد نیست غم کم می خوریم       کم که نه هر روز کم کم می خوریم

 

آب می خواهم سرابـــــــــم می دهند        عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب           از چه بیدارم نکردی آفتاب

خنجری بر قـــــــــــلب بیمارم زدند          بی گناهی بودم و دارم زدند

 

سنگ را بستند و ســـــــگ آزاد شد        یک شبه داد آمد و بیـــداد شد

 

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام            تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام

عشق اگر این است مرتد می شوم         خوب اگر این است من بد می شوم

بس کن ای دل نا بسامانی بس است       کافرم دیگر مسلمانی بس است

 

در میان خلق سر در گم شدم               عاقبت آ لوده ی مردم شدم

بعد از این با بی کسی خو می کنم         هر چه در دل داشتم رو می کنم

من نمی گویم دگر گفتن بس است          گفتن اما هیچ نشنفتن بس است

 

روزگارت باد شیرین شاد باش         دست کم یک شب تو هم فرهاد باش

نیستم از مردم خنجر به دست          بت پرستم ، بت پرستم ، بت پرست

بت پرستم ، بت پرستی کار ماست     چشم مستی تحفه ی بازار ماست

 

درد می بارد چو لب تر می کنم        طالعم شوم است باور می کنم

من که با دریا تلاطم کرده ام            راه دریا را چرا گم کرده ام

 

قفل غم بر درب سلولم مزن            من خودم خوش باورم گولم مزن

من نمی گویم که خاموشم مکن        من نمی گویم فراموشم مکن

من نمی گویم که با من یار باش       من نمی گویم مرا غمخوار باش

 

آه    ! در شهر شما یاری نبود        قصه هایم را خریداری نبود

وای ! رسم شهرتان بیداد بود          شهرتان از خون ما آباد بود

 

 

از در و دیوارتان خون می چکد          خون من فرهاد ، مجنون باد

خسته ام از قصه های شومتان           خسته از همدردی مسمومتان

این همه خنجر دل کس خون نشد        این همه لیلی کسی مجنون نشد

 

 

آسمان خالی شد از فریادتان            بیستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پیشه ام            گویی از فرهاد دارد ریشه ام

عشق ازمن دوروپایم لنگ بود         قیمتش بسیار و دستم تنگ بود

 

 

گر نرفتم پایم خسته بود                تیشه گر افتاد دستم بسته بود

 

هیچکس فکر ما را کرد ؟؟؟ نه

                                 فکر دست تنگ ما را کرد؟؟؟ نه

هیچکس از حال ما پرسید؟؟؟نه

                                 هیچ کس اندوه ما را دید ؟؟؟ نه

 

 

هیچکس اشکی برای ما نریخت            هر که با ما بود از ما می گریخت

 

 

چند روزیست حالمان دیدنیست              حالمان از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم                گاه بر حافظ تفال می زنم

حافظ دیوانه حالم را گرفت                   یک غزل آمد که حالم را گرفت

...ما ز یاران چشم یاری داشتیم         خود غلط بود آنچه می پنداشتیم...

 آبجی ملس¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯*آبجی ملس