آشنایی که در خلوت چشمانت غریب است

X
تبلیغات
رایتل
آشنایی که در خلوت چشمانت غریب است
آشناترین غریبه
یکشنبه 17 تیر‌ماه سال 1386
روزگار بی کار

برای بار سوم این شعر رو آپ میکنم

دلم گرفته آسمون ، نمی تونم گریه کنم

 

شکنجه می شم از خودم ، نمی تونم شکفه کنم

 

انگاری کوه غصه ها ، رو سینه من اومده

 

آخ داره باورم میشه ، خنده به ما نیومده

 

دلم گرفته آسمون ، از خودتم خسته ترم

 

تو روزگار بی کسی ، یه عمر که در به درم

 

حتی صدای نفسم میگه که توی قفسم

 

من واسه آتیش زدن یک کوله بار شب بسم

 

دلم گرفته آسمون ، یکم من و حوصله کن

 

نگو که از اون روزگار ، یه خرده کمتر گله کن

 

من و به بازی می گیرند ، عقربه های ساعتم

 

برگه تقویم می کنه ، لحظه به لحظه لعنتم

 

آهای زمین یه لحظه تو نفس نزن

 

نچرخ تا آروم بگیره یه آدم شکسته تن

 

                                                                                                       آشناترین غریبه